[…] Το ’χε βάλει όμως σκοπό να γίνει αλκοολικός. Είναι κι αυτό μια ασχολία. Το οινόπνευμα καλύπτει ολοκληρωτικά τις σκέψεις και δημιουργεί ένα στόχο μέσα στην απελπισία: το να μπορέσεις να γιατρευτείς…
Τους αλκοολικούς τους λυπόμαστε, τους φροντίζουμε, έχουν μια υπόσταση από ιατρικής ή από ανθρώπινης πλευράς. Ενώ δεν περνά από το μυαλό κανενός να λυπηθεί τους έξυπνους ανθρώπους… το κακό της νοημοσύνης είναι διπλό: σε πονάει, αλλά κανείς δεν σκέφτεται να τη θεωρήσει ως ασθένεια. Συγκριτικά το να γίνει αλκοολικός ισοδυναμούσε με κοινωνική αναβάθμιση. […]
Ο Αντουάν παρουσιάστηκε στο γκισέ με τα εξής βιβλία: Λεξικό των οινοπνευματωδών ποτών απ’ όλο τον κόσμο, Ο ιστορικός οδηγός των οινοπνευματωδών, Οινοπνευματώδη και Οίνοι, Τα πιο σημαντικά οινοπνευματώδη, Το Αλφαβητάρι των Οινοπνευματωδών. Ο βιβλιοθηκάριος κατέγραψε τα βιβλία που δανειζόταν ο Αντουάν και ρώτησε:
- Κι άλλα βιβλία! Συγχαρητήρια, θα σπάσετε το περσινό σας ρεκόρ. Κάνετε ιστορικές έρευνες για το αλκοόλ;
- Όχι, για να λέμε την αλήθεια… προσπαθώ να… να γίνω αλκοολικός. […]
- Αν διαβάζεις τόσο πολύ, δεν πρόκειται να γίνεις αλκοολικός, παρατήρησε ο Λεονάρ με φλέγμα. Είναι μια δραστηριότητα που απαιτεί κάποια δέσμευση, πρέπει να αφιερώνεσαι αρκετές ώρες τη μέρα σ’ αυτό. Πρόκειται για ένα άθλημα, θα ’λεγε κανείς, ολυμπιακής πειθαρχίας. Δεν νομίζω ότι έχεις τέτοιες δυνατότητες, μικρέ. […]
…την Πέμπτη 20 Ιουλίου ο Αντουάν ανακοίνωσε στους φίλους του την πρόθεσή του να γίνει βλάκας… Με μια συγκινητική απλότητα, ο Αντουάν τους εξήγησε ότι δεν μπορούσε ν’ αποτρέψει τον εαυτό του από το να σκέφτεται, να προσπαθεί να καταλάβει, και πως αυτό τον έκανε δυστυχισμένο. […]
Πήγε σ’ έναν κομμωτή για να του κόψει τα μαλλιά. Σ’ ένα κατάστημα ρούχων, αντέγραψε τις επιλογές ενός νεαρού του οποίου η συμπεριφορά έδειχνε απόλυτη σιγουριά για το γούστο του, δίχως να τον απασχολήσει αν αυτά τα ρούχα φτιάχνονταν από παιδιά… Για το τέλος της ημέρας του, έκανε δώρο στον εαυτό του μια παρτίδα από ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, σε μια από τις αίθουσες που υπάρχουν αποκλειστικά γι’ αυτά. […]
Για εκείνους που είναι απολύτως ενταγμένοι στην κοινωνία, δεν υπάρχει παρά μια μονάχα εποχή, ένα αιώνιο καλοκαίρι, που κάνει το μυαλό τους να λιάζεται κάτω από έναν ήλιο που δεν δύει ούτε στον ύπνο τους: στα όνειρά τους δεν νυχτώνει ποτέ. Ο Αντουάν είχε ζήσει για είκοσι πέντε χρόνια ένα βροχερό φθινόπωρο. Από δω και στο εξής, άσχετα αν ήταν χειμώνας, άνοιξη ή φθινόπωρο, για την αντίληψή του δεν θα υπήρχε παρά μονάχα η απόλυτη κυριαρχία του καλοκαιριού. […]
Τους αλκοολικούς τους λυπόμαστε, τους φροντίζουμε, έχουν μια υπόσταση από ιατρικής ή από ανθρώπινης πλευράς. Ενώ δεν περνά από το μυαλό κανενός να λυπηθεί τους έξυπνους ανθρώπους… το κακό της νοημοσύνης είναι διπλό: σε πονάει, αλλά κανείς δεν σκέφτεται να τη θεωρήσει ως ασθένεια. Συγκριτικά το να γίνει αλκοολικός ισοδυναμούσε με κοινωνική αναβάθμιση. […]
Ο Αντουάν παρουσιάστηκε στο γκισέ με τα εξής βιβλία: Λεξικό των οινοπνευματωδών ποτών απ’ όλο τον κόσμο, Ο ιστορικός οδηγός των οινοπνευματωδών, Οινοπνευματώδη και Οίνοι, Τα πιο σημαντικά οινοπνευματώδη, Το Αλφαβητάρι των Οινοπνευματωδών. Ο βιβλιοθηκάριος κατέγραψε τα βιβλία που δανειζόταν ο Αντουάν και ρώτησε:
- Κι άλλα βιβλία! Συγχαρητήρια, θα σπάσετε το περσινό σας ρεκόρ. Κάνετε ιστορικές έρευνες για το αλκοόλ;
- Όχι, για να λέμε την αλήθεια… προσπαθώ να… να γίνω αλκοολικός. […]
- Αν διαβάζεις τόσο πολύ, δεν πρόκειται να γίνεις αλκοολικός, παρατήρησε ο Λεονάρ με φλέγμα. Είναι μια δραστηριότητα που απαιτεί κάποια δέσμευση, πρέπει να αφιερώνεσαι αρκετές ώρες τη μέρα σ’ αυτό. Πρόκειται για ένα άθλημα, θα ’λεγε κανείς, ολυμπιακής πειθαρχίας. Δεν νομίζω ότι έχεις τέτοιες δυνατότητες, μικρέ. […]
…την Πέμπτη 20 Ιουλίου ο Αντουάν ανακοίνωσε στους φίλους του την πρόθεσή του να γίνει βλάκας… Με μια συγκινητική απλότητα, ο Αντουάν τους εξήγησε ότι δεν μπορούσε ν’ αποτρέψει τον εαυτό του από το να σκέφτεται, να προσπαθεί να καταλάβει, και πως αυτό τον έκανε δυστυχισμένο. […]
Πήγε σ’ έναν κομμωτή για να του κόψει τα μαλλιά. Σ’ ένα κατάστημα ρούχων, αντέγραψε τις επιλογές ενός νεαρού του οποίου η συμπεριφορά έδειχνε απόλυτη σιγουριά για το γούστο του, δίχως να τον απασχολήσει αν αυτά τα ρούχα φτιάχνονταν από παιδιά… Για το τέλος της ημέρας του, έκανε δώρο στον εαυτό του μια παρτίδα από ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, σε μια από τις αίθουσες που υπάρχουν αποκλειστικά γι’ αυτά. […]
Για εκείνους που είναι απολύτως ενταγμένοι στην κοινωνία, δεν υπάρχει παρά μια μονάχα εποχή, ένα αιώνιο καλοκαίρι, που κάνει το μυαλό τους να λιάζεται κάτω από έναν ήλιο που δεν δύει ούτε στον ύπνο τους: στα όνειρά τους δεν νυχτώνει ποτέ. Ο Αντουάν είχε ζήσει για είκοσι πέντε χρόνια ένα βροχερό φθινόπωρο. Από δω και στο εξής, άσχετα αν ήταν χειμώνας, άνοιξη ή φθινόπωρο, για την αντίληψή του δεν θα υπήρχε παρά μονάχα η απόλυτη κυριαρχία του καλοκαιριού. […]
Πώς έγινα βλάκας - Μαρτέν Παζ
μτφ.: Γ.Στρίγκος
μτφ.: Γ.Στρίγκος
