Παντού, σ’ όλη την ονειροφαντασία είχε λογιών λογιών ξωτικά, διαφορετικά σε μέγεθος και σε σχήμα. Γι’ αυτό δεν μπορούσες εύκολα να μαντέψεις αν τούτο εδώ το ξωτικό είχε έρθει από κοντινό ή από μακρινό μέρος. […]
… όταν μπεις στον κόσμο των ανθρώπων, δε θα ’σαι πια αυτό που είσαι εδώ…
Κι όταν μπείτε εκεί μέσα, το Τίποτα γαντζώνεται πάνω σας και γίνεστε σαν μια κολλητική αρρώστια που τυφλώνει τους ανθρώπους, έτσι που να μη μπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία απ’ την πραγματικότητα.
Ξέρεις πώς σας λεν εκεί;
…Ψέματα!...
Τι είσαστε λοιπόν όλοι εσείς οι κάτοικοι της Ονειροφαντασίας; Όνειρα είστε, γεννήματα της ποιητικής φαντασίας, πρόσωπα της ιστορίας χωρίς τέλος! …Όταν περάσεις μέσα από το Τίποτα δεν θα ’σαι πια…
Για μάντεψε γιόκα μου, τι γίνονται όλοι οι κάτοικοι της Στοιχειωμένης Πόλης που πήδησαν στο Τίποτα;
…Γίνονται φαντασιώσεις στα κεφάλια των ανθρώπων: Παραστάσεις του φόβου, εκεί που στην αλήθεια δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούν. Επιθυμίες για πράγματα που τους αρρωσταίνουν. Ιδέες απελπισίας, εκεί που δεν υπάρχει λόγος ν’ απελπίζονται… Υπάρχουν ειδών ειδών φαντασιώσεις και αυταπάτες. […]
… όταν μπεις στον κόσμο των ανθρώπων, δε θα ’σαι πια αυτό που είσαι εδώ…
Κι όταν μπείτε εκεί μέσα, το Τίποτα γαντζώνεται πάνω σας και γίνεστε σαν μια κολλητική αρρώστια που τυφλώνει τους ανθρώπους, έτσι που να μη μπορούν να ξεχωρίσουν τη φαντασία απ’ την πραγματικότητα.
Ξέρεις πώς σας λεν εκεί;
…Ψέματα!...
Τι είσαστε λοιπόν όλοι εσείς οι κάτοικοι της Ονειροφαντασίας; Όνειρα είστε, γεννήματα της ποιητικής φαντασίας, πρόσωπα της ιστορίας χωρίς τέλος! …Όταν περάσεις μέσα από το Τίποτα δεν θα ’σαι πια…
Για μάντεψε γιόκα μου, τι γίνονται όλοι οι κάτοικοι της Στοιχειωμένης Πόλης που πήδησαν στο Τίποτα;
…Γίνονται φαντασιώσεις στα κεφάλια των ανθρώπων: Παραστάσεις του φόβου, εκεί που στην αλήθεια δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούν. Επιθυμίες για πράγματα που τους αρρωσταίνουν. Ιδέες απελπισίας, εκεί που δεν υπάρχει λόγος ν’ απελπίζονται… Υπάρχουν ειδών ειδών φαντασιώσεις και αυταπάτες. […]
Ιστορία χωρίς τέλος
